Voudo jest starożytna tradycją duchową wywodzącą się z Afryki. Naczelnym jej założeniem jest kultywowanie tradycji i przekazów starszych oraz przodków.

Wydawać się mogło, że tak stare tradycje duchowe jak voudo nie będą pasowały do dzisiejszego świata, a do świata okultyzmu szczególnie. Czy aby na pewno?

Otóż nic bardziej mylnego. Samo słowo voudo oznacza „komunikację z duchami” i to w każdym tego słowa znaczeniu, dlatego obejmowanie tej tradycji tylko jedna rama, która zakłada pracę z systemem duchowym uformowanym na Haiti czyli rodzinami duchów Loa, jest błędem.

Wedle przekazów voudo szanuje każdą drogę i religię oraz ścieżkę i nie wyznacza żadnych ram co do praktyki.

Samo voudo obejmuje takie systemy jak: Voudu afrykańskie, haitańskie, dominikańskie, Palo, Obeah, Santeria, Regla de Ocha, Umbada, Lukumi, Quimbanda, Candomble, La Regla Lucum lub Orisha – wszystkie te systemy, to ciągle voudo.

Poza tradycyjnymi systemami post – afrykańskimi, voudo nie wyklucza pracy z innymi duchami oraz praktykowania ścieżki prawej lub lewej ręki.

Pewne przekazy voudo mówią o tym, że każdy praktykujący poprzez tzw. opętanie doznaje pełnego zjednoczenia z bogiem lub duchem. Przez to podejście, osoba taka już nie jest praktykującym człowiekiem, ale staje się bogiem samym w sobie. Poprzez to zyskuje ona nadnaturalne moce.

W tym miejscu wydaje się, że voudo jest bardzo zbliżone filozoficznie do ścieżki lewej reki i jej filozofii przebóstwienia. Na pewno w większość tak jest, z tym jednak, że voudu nie narzuca konieczności buntu, ani wiązania się z jakakolwiek filozofią.

Dzięki temu możesz praktykować przez to wszystkie systemy magiczne i pracować z każdym duchem, zachowując szacunek dla tradycji przodków

Niniejszym niech fetysz Dankoli będzie wrotami w świat voudu mówiąc:....w Twoim kościele modlisz się do Boga, my poprzez voudu stajemy się Bogiem.